Castrelo De Miño

Galicia Verde, dónde el Ribeiro se hace fuerte

Arquivo para Artículos

¿Onde está a riqueza termal de Castrelo?

¿Onde está a riqueza termal de Castrelo? Sinto que estamos a deixar perder a potencial riqueza termal de Castrelo. Sabemos que ésta existe, que está ahí, e sen embargo non a desenvolvemos.

Xa teño dito que o potencial de Castrelo de Miño é impresionante por moitas razóns: ecolóxica, paisaxistica, turística, e un largo etc. A cercanía a Ourense fai inexplicable que este concello esté medio abandoado, como se fose un concello do mais profundo interior de Ourense, e sen embargo está comunicado por autovía con duas cidades, e dentro de pouco co enlace a autovía de Santiago, serán tres. É certo, estamos a escasos 12 minutos da Ponte Vella de Ourense ¡por autovía…. gratuita! Si tamén estamos na ruta termal, entre as surxencias de Ourense, Reza, …, Laias e as de Cortegada, Arnoia, Lobios…, ¿E nos qué?

Faise preciso deseñar un proxecto integral no que se comtemple a posta en valor de os recursos termais do noso concello, apostando por unha razoable, coidada e sobre de todo sostible explotación de ditos recursos.

Pódese facer un desenvolvemente armonizado entre a viticultura, o turismo de lecer, os recursos do rio, os recursos forestais e agrícolas, e o termalismo, etc. E neste desenvolvemento debemos de participar todo-los veciños que nos preocupamos por Castrelo.

Rede WIFI para Castrelo

¿Qué pasa cas Novas Tecnoloxías en Castrelo de Miño?

Tan perto de Ourense capital e tan alonxados. As redes Wifi aportadas polos concellos a través instancias superiores están xa en moitos concellos de Galicia; ¿non deberíamos tela en ámbalas duas ribeiras do Miño como unha oferta e atractivo mais para posibles novos habitantes ou turistas?

Recuperando Troncoso

CASAS: 
temos unha ducia de casas en situación de ruinas que supoñen un perigo para os veciños, con tellados e paredes a medio caer, un día teremos un bo susto ou mesmo unha desgracia.  De algunha maneira deberíanse mercar esas casas os seus propietarios e recuperar eses espacios para o pobo, procurando deixar respirar o pobo, tentando de facer unha praza pública que non temos.
CAMIÑOS:
Si un veciño se atopase mal, unha ambulancia no podería chegar o medio do pobo, os camiños se estreitan tanto que nalgún sitio se fai un cuello de botella e non se pode pasar. Neses sitios cabe a posibilidade de mercar a precio módico as casas que están abandoadas e en perigo de derrumbe, e así lograr un espazo de transito axustado as necesidades.
ACCESOS:
Temos dous accesos que só permiten o paso dun vehículo pequeno nunha dirección. Deberíase sinalar una camiño de entrada e outro de saida, para así evitar os atascos, cando dous vehículos van polo mesmo camiño en direccións distintas, e o toparse un ten que retroceder marcha atrás ata volver a chegar o pobo.
REXISTRO DE CASAS:
Moitos veciños gustaríalles poder vender unha casa que se lles está caendo, moitos case que regalala so por que viñeran familias e se instalasen nos pobos, e lle deran un pouco de vida. Desde o Concello debería de haber un rexistro de CASAS gratuito e na internet con facilidades para fomentar a repoblación veciñal.
UNHA PRAZA:
Troncoso como todo pobo que se precie precisa de unha praza para se xuntar, reunir, para celebrar, para o que sexa, pero para uso e disfrute da xente. Deberíase buscar axuda para tentar de mercar un terreo a carón do pobo e adicalo a praza pública.
PLAN INTEGRAL:
Estas e outras actuacións deberíanse de integrar nun Plan Integral de Desenvolvemento e Recuperación, que fixase prazos, actuacións, intervencions, obxetivos, e concentrase toda-las axudas e subvencions aportadas por concello, diputación, cosellerías de Turismo, Medio Rural, … e Fondos Europeos.

Os montes e o diablo do Lume

Está llegando el verano y como cada año, tiemblo. Veo los hermosos parajes de la comarca del Ribeiro, veo los montes llenos de castaños, robles, madroños y otros cientos de especies y vuelvo a temblar. Para mis adentros pido “ojalá que nadie tenga intereses en esa zona”, si nadie quiere zona de pastoreo, o urbanizar,  o madera, o fastidiar al prójimo, entonces, salvo accidentes, estos montes tendrán un año más de gracia.Y mientras no se adopten otro tipo de medidas que impliquen el aprovechamiento de nuestros recursos naturales de una manera ordenada e integral, nuestros montes estarán abandonados, desaprovechados, serán polvorines en potencia, y cada verano tendremos el corazón en un puño, respirando sólo cuando llueva.Parece que como individuo poco puedo hacer, sin embargo es mucho. Puedo:
– mantener mis montes limpios, porque un poco de ejercicio es muy saludable y porque cuando están limpios son jardines y lugares de ocio y recreo.
– estar alerta y denunciar cada pequeño conato de incendio y toda situación de peligro. Recordar el teléfono gratuito de emergencias 112.
– ser cautos con el fuego, barbacoas y similares, evitarlos en verano o primavera si el tiempo es seco. Mucha precaución con el viento.
– incentivar medidas desde nuestros concellos, para la limpieza y puesta en valor de montes y fincas abandonadas.
– cuando comience a funcionar el Banco de Tierras, sacarle provecho y apuntar todos los montes y fincas, cuidando el uso que se les vaya a dar.
Y así un largo etcétera de cosas que podemos hacer, y si esto lo hacemos muchos, al final haremos que Galicia vuelva a ser la Galicia Verde que todos queremos.

Benvidos a Castrelo de Miño

Hola mundo, benvidos a Castrelo de Miño. Nun curruncho deste concello, perto de Ourense atópase a Casa da Costa: un pequeniño proxecto ilusionante; unha longa istoria de loita contra as adversidades do sistema, cheo de burócratas, incompetentes, e algunha que outra xente con mala fe.

Pero a pesares de todo, a ilusión segue firme, e o que hoxe e unha ruina co tempo será unha casa do rural, restaurada con mimo e cuidado, con un xardín e unha horta para o lecer, para o reencontro ca natureza … e cos amigos.

Mentras tanto, esta istoria estase a escribir… (continuará.)